شبکه شکارچی
قوس یا کمان (پل سیدالشهدا) در مجاورت بقعه امامزاده سید ابراهیم، در زنجان، یک چینش معنادار است؛ قرار گرفتن این دو بنا کنار هم تصادفی نیست و یک الگوی معنایی یا نمادین دارد. یعنی موقعیت فیزیکی قوس نسبت به بقعه، حامل پیامی فراتر از کاربرد معماری ساده است.

کتیبههای کشف شده در سرزمین اَدوم (Edom) نشان میدهد که خدای اصلی اَدومیها، «قوس» (Qos) بوده است. این خدا با نماد «کمان» پیوند دارد که نمادی از زندگی شکارچیانه و جنگاوری در این تمدن به شمار میرود.
ابراهیم، پدربزرگ یعقوب و عیسو، فرزندی به نام اسحاق داشت. اسحاق نیز صاحب دو پسر دوقلو شد: یعقوب و عیسو. عیسو نخستزاده بود و طبق سنت، باید وارث اصلی پیمان الهی میشد؛ اما او حق نخستزادگی خود را در برابر یک سوپ قرمز به یعقوب فروخت.
پس از مهاجرت از کوهستانهای منطقهٔ کنعان، عیسو تمدنی را در جنوب عمان پایهگذاری کرد که بر شکار و قدرت مادی استوار بود و سرزمین تحت کنترل او به نام ادوم (به معنی «قرمز») شناخته شد. در مقابل، یعقوب ازدواج کرد و صاحب دوازده پسر شد که بعدها بنیانگذاران دوازده قبیله بنیاسرائیل گردیدند.
خدای اصلی اَدومیها «قوس» (Qos) بود و جایگاه اصلی او بر کوه قوس، در نزدیکی مکه قرار داشت. از آنجا که اَدومیها ایلنشین بودند و بین این کوه و منطقهٔ عمان کوچ میکردند، قوس را با نماد «کمان» یا «شکارچی» پرستش میکردند. به همین دلیل این ایل به نام «ایل شکارچی و رنگ قرمز» نیز شناخته میشد.
مدرسه حقانی – مرکز مدیریت و تربیت روحانیون حکومتی و اجرایی (مانند اژهای)
مدرسه حقانی در قم توسط آیتالله محمدحسین حقانی تأسیس شد. او از علمای برجسته حوزهٔ علمیه قم بود و تمرکز خود را بر تربیت طلاب برجسته در فقه، اصول و علوم دینی گذاشت. محمدحسین حقانی، اصالتاً از زنجان بود و سپس به قم مهاجرت کرد تا حوزه و مدرسهٔ خود را تأسیس کند.
از میان این شبکهٔ افراد، برای مدیریت کلان نظام—اعم از حوزههای قضایی و اطلاعاتی—بهعنوان کادرهای خروجی، انتصاب صورت میگیرد. این شبکه بخشهای مهمی از سیاستگذاری سیاسی ایران را در اختیار دارد.
غلامحسین محسنی اژهای در حال حاضر عهدهدارِ نظارت عالی و هدایت سیاسی در فرایند جذب به نهادهای حاکمیتی است. کنسرسیوم حقانی، شبکهای زنده از حلقههایی چون اژهای، محمدی، فلاحیان و دیگران است که بهعنوان هستهٔ سخت اجرایی – از دههٔ ۶۰ تا امروز – کنترل منابع حیاتی و امنیتی را حفظ کردهاند.
فهرست اسامی و آدرسهای مراکز حقانی:
ایران
- مدرسه علمیه حقانی (منتظریه)
- محل: قم، محله قمنو
- آدرس: خیابان هفتتیر (قمنو)، کوچه ۴ (شهید حقانی)، پلاک ۳۲
- دبیرستان تیزهوشان شهید حقانی
- محل: بندرعباس، محله سرریگ
- آدرس: بلوار ناصر، خیابان ورزش، جنب اداره کل ورزش و جوانان، پلاک ۵۷
- دبستان شهید حقانی
- محل: زنجان، مرکز شهر
- آدرس: خیابان خرمشهر، خیابان شهید حقانی، پلاک ۷۶
- مدرسه شهید حقانی
- محل: رودبار، روستای کلشتر
- آدرس: گیلان، شهرستان رودبار، روستای کلشتر، خیابان اصلی کلشتر
پاکستان
- جامعه دارالعلوم حقانیه
- محل: اکوره ختک (ایالت خیبر پختونخوا)
- آدرس: حاشیه بزرگراه اصلی (G.T. Road)، منطقه نوشهره
- مدرسه حقانیه
- محل: کراچی، منطقه اورنگی تاون
- آدرس: اورنگی تاون (Orangi Town)، بخش ۵ (Sector 5)
افغانستان
- مدرسه منبعالعلوم (حقانی)
- محل: خوست، ولسوالی تنی
- آدرس: منطقه میرامشاه (ساحه سرحدی)
- مدرسه دارالعلوم حقانی
- محل: پکتیا، گردیز
- آدرس: شهر گردیز، منطقه تیره
- مدرسه حقانی (وزیرآباد)
- محل: کابل، چهارقلعه
- آدرس: منطقه چهارقلعه وزیرآباد، نزدیک به ساحه فرودگاه
هند
- مدرسه حقانیه
- محل: دهلی، دریاگنج
- آدرس: دهلی قدیم، خیابان انصاری، پلاک ۲۴/۳
- مدرسه حقانیه
- محل: کانپور، نایبستی
- آدرس: ایالت اوتارپرادش، شهر کانپور، منطقه نایبستی (Nai Basti)
فراماسونری و شاخههای بالایی آن، مانند شراینرها shriners (شکارچی)، بازوهای عملیاتی این سیستم هستند و وظیفه “مدیریت تودهها” بهعنوان یک «گله» را بر عهده دارند.
سراجالدین حقانی یکی از چهرههای کلیدی و قدرتمند در ساختار حکومت طالبان در افغانستان است.

۱. نقش فعلی در حکومت:
سراجالدین هماکنون وزیر امور داخله (کشور) طالبان است. این سمت به او اختیار گستردهای بر نیروهای امنیتی و پلیس در سراسر افغانستان میدهد.
۲. رهبری شبکه حقانی:
او فرزند جلالالدین حقانی، بنیانگذار «شبکه حقانی»، است. این شبکه که بخشی جداییناپذیر از بدنه طالبان محسوب میشود، به دلیل تواناییهای نظامی و عملیاتی خاص خود شناخته شده است. مرکز قدرت این گروه به طور سنتی در مناطق شرقی افغانستان، بهویژه پکتیا و خوست، قرار دارد.
۳. جایگاه در سلسله مراتب طالبان:
سراجالدین علاوه بر وزارت، یکی از معاونان رهبر طالبان، هبتالله آخوندزاده، نیز هست. این موقعیت نشاندهنده نفوذ بالای او در تصمیمگیریهای کلان سیاسی و نظامی است.