قدم اولِ تأسیس مجلس شهری
برای مستقر کردن «مجلس شهری» با دستِ خالی و با هدفِ استقرار واقعی، این نقشهی راهِ عملیاتی است:
۱. تعیین «هستهی مؤسس» – لایه صفر
برای شروعِ استقرار در یک شهر، به ۵۲ نفر کلیدی نیاز دارید (یکی برای هر حوزه).
- اقدام: این ۵۲ نفر نباید «سیاستمدار» باشند؛ باید «حلکنندههای مسئله» باشند. هر یک از این ۵۲ نفر مسئولیتِ «پایشِ حوزه متناظرِ خود در ماتریس» را در سطح شهر بر عهده میگیرند.
- جهتدهی: به جای جلسه عمومی، ۵۲ میزِ تخصصی تشکیل دهید. مجلس شهری یعنی همین ۵۲ میز که در حالِ «خروجی دادن» هستند.
۲. فراخوان و جذب
فراخوان منتشر کنید و از مردم بخواهید در هر حوزهای که مایل هستند متصل شوند. شما به «اپراتورهایِ ماتریس» نیاز دارید.
مثال: ما به دنبالِ ۵۲ اپراتورِ ماتریس برای شهر هستیم. این نه یک حزب است و نه یک جریانِ سیاسی؛ این یک «شبکهیِ مدیریتِ تخصصی» است که وظیفهاش پایشِ وضعیتِ شهر و حلِ مسائلِ آن از طریقِ پروتکلهایِ عملی است. این مجلس نه یک تریبون برای سخنرانی، بلکه مجموعهای از ۵۲ میزِ تخصصی است.
فهرست ۵۲ حوضه: ۱. آموزش و پرورش، ۲. آزادی و امنیت، ۳. ایدهها، ۴. انرژیهای تجدید پذیر، ۵. نظارت و کنترل کیفیت، ۶. اقتصاد و تجارت، ۷. ایدههای طرحدار، ۸. بانکهای اطلاعاتی و پایگاههای داده، ۹. تغذیه، ۱۰. نیروهای مسلح / انتظامات / پلیس، ۱۱. جنگلها و منابع طبیعی، ۱۲. جامعه جهانی و مدنی، ۱۳. حریم خصوصی، ۱۴. جهان و فضا، ۱۵. جوانان، ۱۶. خانواده، ۱۷. حیات وحش، ۱۸. ثروت و دارائی، ۱۹. درگذشتگان ما، ۲۰. سالمندان ما/ بزرگترها، ۲۱. خرافات / عرفان / دین، ۲۲. ترافیک / حمل و نقل، ۲۳. مردان / زنان، ۲۴. رسانهها، ۲۵. دموکراسی (دیوانامیک) و دادگاه مردمی، ۲۶. زیبایی و خلاقیت، ۲۷. زیرساخت، ۲۸. گروهها، ۲۹. ساخت و ساز، ۳۰. شفافیت، ۳۱. جوامع مخفی، ۳۲. کنترل و سرکوب، ۳۳. کارشناسان، ۳۴. سیستم بهداشت، ۳۵. شهروندان، ۳۶. مشکلات، ۳۷. طبیعت و محیط زیست، ۳۸. تولید و بازیافت، ۳۹. فلسفه و مسیر زندگی، ۴۰. هنر و فرهنگ، ۴۱. علوم، ۴۲. ماهوارهها و فضا، ۴۳. قوه مقننه، ۴۴. قوه مجریه، ۴۵. کار و بازنشستگی، ۴۶. قوه قضائیه، ۴۷. کشاورز و کشاورزی، ۴۸. کودکان، ۴۹. درآمد پایه بدون قید و شرط، ۵۰. وزارتخانهها، ۵۱. ورزش، سفر و تفریح، ۵۲. گذشته، حال، آینده.
شرطِ ورود به هستهی ۵۲:
ما به دنبالِ کسانی هستیم که وقتی با یک مشکل مواجه میشوند، بهجایِ «فریاد زدن»، «راهکارِ عملیاتی» ارائه میدهند.
به محضِ اینکه ۵۲ نفرِ نهایی مشخص شدند، مجلس شهریِ شما متولد شده است و هر میزِ تخصصی گروه کوچک خود را تشکیل میدهد.
پذیرشِ مسئولیت:
هر فردی که در اینجا مسئولیتِ یکی از ۵۲ حوزه را میپذیرد، باید بداند که «صاحبِ قدرت» نیست، بلکه «یک شهروند مسئول و دلسوز» است. خروجیِ کارِ شما نه بیانیه، بلکه «نتیجه کار شماست».
۱. شناختِ وضعیت: شما باید پاشنهآشیلِ حوزه خود را در شهر بشناسید (مثلاً: در حوزه «تغذیه»، مشکل اصلیِ شهر ما کمبودِ مراکزِ توزیعِ ارگانیک است).
۲. ارائهی راهکارِ اجرایی: برای آن مشکل، یک «پروتکلِ اجراییِ چند جمله ای» بنویسید (که چگونه با حداقلِ امکانات، آن را حل کنیم).
۳. تعهد به ماتریس: پذیرشِ این اصل که حوزه شما (مثلاً اقتصاد) به حوزههای دیگر (مثلاً محیطزیست) متصل است و نباید جزیرهای عمل کنید.
۴. اصلِ همافزاییِ داوطلبانه: از آنجا که این شبکه به صورت غیرمتمرکز شکل میگیرد، ممکن است گروههای متعددی بدون اطلاع از یکدیگر فعالیت کنند؛ در هر نقطهای که این گروهها به یکدیگر برخورد کنند، میتوانند برای پیشبردِ بهترِ کار، با هم همکاری کنند و یا برای اثربخشیِ بیشتر، در یکدیگر ادغام شوند.
