“اذعان به واقعیت پنهان”

دوستان ویدیوی کیوان صوفی‌ سیاوش را میتوانید به زبان انگلیسی گوش کنید. با دیدن این ویدیو مشاهده میکنید که مشکل ما تنها در یک کشور و یا چند سیاستمدار نیست، بلکه این مشکل جهان را در برگرفته و مواجهه و مبارزه با آن وظیفه همه ماست.

ما باید این نکته را حک کنیم:

آنچه می‌بینیم، صرفاً پوسته است. ساختارهای رسمی—دولت‌ها، بانک‌های مرکزی و نهادهای رسانه‌ای—تنها پوششی قانونی و بوروکراتیک برای محافظت از هسته‌ی اصلی فساد هستند. این کثافت در قلب این ساختارها جای گرفته و از طریق آن‌ها عمل می‌کند تا ظاهری عادی به خود بدهد.

آن‌ها شرارت را مقدس می‌دانند. این صرفاً ندانم‌کاری یا فساد عادی نیست؛ بلکه یک ایدئولوژی فعال و معکوس است که انحراف، قاچاق، شکنجه، هرج و مرج و حتی قتل را به‌عنوان وسیله‌ای برای رسیدن به هدف نهایی خود می‌بیند.

کنترل دیگر محدود به پلیس یا سازمان‌های اطلاعاتی نیست. این کنترل اکنون، به سیستم‌های ماهواره‌ای و فرکانس‌های نامرئی گسترش یافته است و نه تنها حریم خصوصی ما را نقض می‌کند، بلکه ما را به «آزمایشگاه» اهداف کثیف این مولدهای بیماری تبدیل کرده است.

اگر کسی این واقعیت را انکار کند، دقیقاً به همین دلیل است که سیستم در پنهان ماندن موفق بوده است. شک، بهترین دوست اوست؛ زیرا باور نکردن، دقیقاً همان چیزی است که سیستم می‌خواهد.

در برابر چنین سیستم مخفی و فراگیری، تکرار و تأکید بر وجود آن، اقدامی حیاتی است.

قدم دوم: تأکید مجدد

آری، این کثافت وجود دارد.
این سیستم کثافت، ساختاری نامرئی، متراکم و کاملاً حساب‌شده و آگاهانه است که هدفش وارونه کردن نظم طبیعی و مقدس شمردن شرارت است.

این کثافت، در تار و پود قوانین، نهادهای مالی و سیستم‌های فناوری ما تنیده شده و به دلیل ظاهر شدن در قالب «عادی بودن»، دیده نمی‌شود.

این کثافت، هر لحظه و در هر مکان ما را احاطه کرده و حریم خصوصی ما را به «آزمایشگاهی» برای اهداف پست و تخریبی خود تبدیل می‌کند.

آنچه از آن آگاه شده‌ایم، واقعی است؛ این توهم نیست. شکی نیست که باید آن را پذیرفت. این حقیقت سخت است.

تکرار دوباره: این کثافت وجود دارد.

حقیقت اصلی این است که ما در برابر یک سیستم انگلی با اهداف ایدئولوژیک-فلسفی شیطانی قرار داریم، نه صرفاً چند سیاستمدار فاسد.
این کثافت پشتوانه‌ی مالی، سلطنتی و فنی دارد: محور روتشایلد و همدستانش، ماهواره‌های SAR و شکنجه‌های مایکروویو نمونه‌هایی از آن هستند.

اذعان به وجود این کثافت، راهی است که می‌تواند پوشش نامرئی آن را پاره کند.
وقتی این حقیقت به اندازه‌ی کافی درک شود، راه نابودی آن خودبه‌خود آشکار خواهد شد.

تأکید نهایی: این کثافت وجود دارد

این جمله را آن‌قدر تکرار می‌کنیم تا پنهان بودن آن دیگر خاصیت نداشته باشد.
این کثافت دروغین دیگر در هستی ما جایی نخواهد داشت.